Όχι άλλο ‘’αλληλεγγύη’’. Δεν τη θέλουμε αυτού του είδους την ‘’αλληλεγγύη’’. Μας φτάνουν τα προβλήματα που έχουμε, γιατί περί προβλήματος πρόκειται. Η ‘’αλληλεγγύη’’ αυτή έχει μετατραπεί σε ένα από τα πολλά εμπόδια της ελεύθερης γνώμης, λόγου, και βούλησης των μεταναστών. Η ‘’αλληλεγγύη’’ αυτή διαπερνάτε από στοιχειά που πηγάζουν από την αντίληψη των ελλήνων ‘’αφεντικών’’ για μας τους ‘’κακομοίρηδες’’ μετανάστες.
Τα στοιχειά αυτά δυστυχώς φαίνονται ξεκάθαρα και στο φημισμένο σύνθημα ‘’Η μετανάστες είναι της γης οι κολασμένη...’’. Αν τα πράγματα δεν είχαν προχωρήσει πέραν του συνθήματος, παρότι ούτε αυτό ηχεί ευχάριστα στα αυτιά μας, θα είμαστε όλοι πανευτυχής, όμως το σύνθημα αυτό αντανακλά μια γενική αντίληψη στον ευρύτερο χώρο, από την Aριστερά έως την Aναρχία.
Είναι προφανείς οι λόγοι που οι αφεντικοί μας θέλουν καταδικασμένοι στην αιώνια κακομοιριά και την αιώνια πίνα, για να μπορούν να μας εκμεταλλεύονται καλύτερα και με μεγαλύτερη ευκολία.
Δεν γίνεται όμως οι έλληνες αλληλέγγυοι να μας βλέπουν ακριβώς όπως και τα αφεντικά δηλαδή ανήμπορους, ανάπηρους, κακομοίρηδες. Επειδή μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί η στάση τους απέναντι στις προσπάθειες που κάνουμε εμείς οι μετανάστες για αυτοργάνωση, έστω και με τον τρόπο που γίνονται και τις μορφές που αυτές παίρνουν, προσπαθώντας να βγάλουμε έναν δικό μας λόγο μέσα από τις δικές μας δράσεις, όποια και να είναι αυτά, μιας και αφορά την ίδια μας τη ζωή.
Η λέξη αλληλεγγύη, με ότι αυτή αντιπροσωπεύει, έχει πλέον χάσει κάθε νόημα όταν πρόκειται για την στάση του ονομαζόμενου Χώρου με την ευρύτερη έννοια απέναντι σε μας τους μετανάστες.
Η Aριστερά μας χρησιμοποίει ως επαναστατικά υποκείμενα ενώ οι Aναρχικοί μας θέλουν ντυμένους με μαύρα, ειδάλλως δεν είσαι άξιος για να γίνεις αγωνιστής ή ‘’επαναστάτης’’, δηλαδή δεν είσαι in. Κάποιοι άλλοι στο ευρύτερο αυτό Χώρο, αλλά και γύρω από αυτό, ξεχειλίζουν από ‘’αλληλεγγύη’’ για μας , φτάνοντας στο σημείο να μας δείξουν το ‘’σωστό’’ δρόμο, να αγωνίζονται για ‘’χάρη’’ μας, ακόμα και να μιλούν και γράφουν στο όνομα μας.
Υπό αυτές τις προϋποθέσεις η έννοια αλληλεγγύη αποκτά άλλη μια διάσταση, την οποία εμείς οι μετανάστες, παρότι θεωρούμαστε από το κίνημα πολιτικά ανώριμοι, δεν διστάζουμε να το διαπιστώνουμε και να το επισημαίνουμε:
Αλληλεγγύη στους αλληλέγγυους για να βρουν την χαμένη ταυτότητα της αλληλεγγύης
SOLIDARITET NDAJ SOLIDAREVE
Jo më ’’solidaritet’’. Nuk e duam një ‘’solidaritet’’ të tillë. Na mjaftojnë problemet që kemi, pasi për problem bëhet fjalë. Νjë ‘’solidaritet’’ i këtillë është kthyer në një nga pengesat e shumta të mendimit,veprimit dhe fjalës së lirë të emigrantëve. Ky ‘’solidaritet është i’’ mbushur me elementë që burojnë nga mentaliteti mbizotërues i pronarëve grek për ne emigrantët ‘’fatkeq’’
Këto elementë duken qartë edhe tek parulla e famshme ‘’ Emigrantët janë mëkatarët e kësaj bote...’’. Nëse gjërat nuk do kishin kapërcyer kufirin e parullës, pavarësisht se edhe ajo nuk tingëllon mire ne veshët tanë , do ishim të gjithë të lumtur, veçse kjo parullë fatkeqësisht shpreh mentalitetin që mbizotëron gjerësisht nga e Majta e deri tek Anarkia.
Janë më se të qarta arsyet që pronarët duan që ne të jemi të dënuar në një fatkeqësi dhe në një skamje shekullore, që të kenë mundësinë për të na shfrytëzuar sa më mirë e me lehtësinë më të madhe. Nuk është e mundur veç që solidarët grekë të në trajtojnë si të pamundur e fatkeq, domethënë ashtu siç na trajtojnë edhe pronarët. Pasi vetëm me këtë mënyrë mund të shpjegohet qëndrimi i tyre kundrejt përpjekjeve tona si emigrantë për vetorganizim, qoftë edhe me mënyrën që bëhen dhe formën që ato marrin, duke u përpjekur të themi fjalën tonë nëpërmjet veprimtarive tona, cilado qofshin ato, pasi bëhet fjalë për jetën tonë.Fjala solidaritet, me gjithë çka përfaqëson, ka humbur tashmë çdo kuptim kur bëhet fjalë për qëndrimin e të majtëve dhe të anarkistëve kundrejt ne emigrantëve.E majta na përdor si subjekte revolucionare, ndërsa anarkistët na duan të veshur me të zeza, përndryshe nuk je i denjë për tu bërë luftëtar apo ‘’revolucionar’’, domethënë nuk je in. Disa të tjerë që i përkasin këtyre rrymave politike janë tejet të mbushur me ‘’solidaritet’’ për ne, duke arritur deri atje sa të na tregojnë rrugën e ‘’drejtë’’, të luftojnë për hatrin tonë, bile edhe të flasin e të shkruajnë në emrin tonë.Në këto rrethana idesë së solidarizmit i shtohet edhe një dimension tjetër, të cilin ne emigrantët, pavarësisht se konsiderohemi nga Lëvizja si të papjekur politikisht, nuk ngurrojmë ta konstatojmë dhe ta vëmë në dukje:
Solidaritet solidarëve për të gjetur identitetin e humbur të solidarizmit
clandestalb.blogspot.com
